& Dus. Inderdaad. Een nieuwe vorm. Een ongelijke becijfering. Maar nu laat ik het zo.

Twee thema’s: de vaste vrijwel identieke routes door de natuur, het schrijven. Natuurpatronen en de invloed van de seizoenen. & Letters, woorden, zinnen, pagina’s, hoofdstukken, delen, boeken, series.

Dit is zo’n begin van een nieuw hoofdstuk. Dat meende ik vorige week. Zeker weten doe ik het, nu & schrijvend, nog niet. In mijn geval weet ik dat pas achteraf, in de meeste gevallen dan gesproken. Is deze situatie anders dan die andere gevallen, daar ik vooraf, of eigenlijk meer in het moment van de situatie, meen dat er sprake is van een nieuw hoofdstuk? Laat ik het voordeel van de twijfel kiezen en aannemen dat dit het begin is van een nieuw hoofdstuk. Het lijkt wel degelijk een belangrijke tijd. Belangrijker dan andere persoonlijke periodes? Misschien. Misschien is dan ook de ongelijke becijfering onjuist. Onjuist vanwege het niet gelijk zijn. Het begin van het hoofdstuk en de betekenis van het cijfer 1.

Reeksen & klassen. Dat voelt geruststellend & dus ben ik tevreden met slechts de kleine symbolische verandering. Het tafelblad verdeeld door lijnen. De indeling van het dagboek. In lijnen. Het dagboek, anders. Meer lijnen. Kunnen die lijnen meer betekenis toestaan? Betekenis door het vergaren. & Meer betekenis door verschillende uitingen bij elkaar te brengen. In een klasse. Is dat de juiste formulering? Wellicht voor nu is ze afdoende. De afbakening voor en daarna van de uiteindelijke betekenis.

Het is die structuur van de natuur, in alle seizoenen vastgelegd. Monotoon en steeds maar dezelfde patronen tonend. Dat geeft die rust. De rust van het pad te kennen. & Van het schrijven. Het registreren van zijn, of mijn leven? Soms is dat wat onduidelijk. In ieder geval geeft dat schrijven de dag waarde. Naast de lijstjes en de overzichtelijke veelheid van mijn gevoel.

© 2020 by BARKODE