Met het idee dat het vandaag vrijdag zou kunnen zijn, werd ik zojuist na twee uur slaap wakker. Omdat dat niet zo is, heb ik het gevoel er een extra werkdag erbij te hebben. Ik meen zelfs dat ik gisteravond al het idee had dat het toen donderdagavond was. Soms wat in de war. Voor even. Maar ook alert, nu er een aantal onderbroken nachten elkaar zich opvolgen, waarbij ik dan voornamelijk de slaap pas vat tussen zes en acht uur ’s ochtends. Daar ik op de ‘normale’ dagen juist om zes opsta & het ritme een belangrijk element is, is dat onhandig maar ook nodig. Medicatie is dan ook nog niet nodig.


Vandaag en de extra morgen staan in het teken van studiowerk. Techniek maar ook schrijven.

Verhalen vertellen. De narratieve lijnen bepalen. Houdt juist het futiele en banale het leven gaande? Is dat te stellen? Wat is de status van het wereldleed eigenlijk, op dit moment? Waar het nu natuurlijk om gaat, wat die vraag natuurlijk is, wat er dan uiteindelijk kan of gaat veranderen.

Gisteravond heb ik de planning toch wat aangepast. De prioriteiten anders gesteld. Nadat ik deze maand aan De Corona Archieven zal werken, & ik één of misschien delen delen zal maken, zal ik mij in juli richten op de eind montage van Twee stemmen. De deadline voor insturen aan het International Film Festival Rotterdam is 14 oktober. & Eigenlijk is het afronden van deze film & het vervolgens aanbieden aan de verschillende film festivals & musea toch wel het doel van 2020. Dat is het logische vervolg na 2019, dat in het teken stond van de versterking van de biografie. Het voelt dan dus duidelijk.

& Het persoonlijke stuk, dat ik ook dit jaar graag wil uitvoeren, het vervolg op de EMDR serie van 2019, het gaan schrijven om een laatste hoofdstuk te gaan verwerken, en plaatsen. Schrijven & monteren. Vanuit eenzelfde persoonlijke ordening. Want dat is het toch uiteindelijk? Een ordening.

Frappant is het dat ik de planning heb aangepast op een avond waar ik mij vergist heb in de dag.


© 2020 by BARKODE