Omgekleed. Ik heb een zwart hemd en een zwarte pantalon aangedaan. Mijn schoenen en mijn jas gepakt. Ik zoek in mijn portefeuille mijn bankpas en de treinkaart.


Het is al middag. Maar dan komen die gedachten. Opnieuw ineens een golf van spanning en die bijkomende gedachten. Hoe veilig is het eigenlijk? Op zich is het maar een korte treinreis. Maar wanneer ik op de website wil opzoeken hoe laat de trein gaat, zie ik de oproep van de NS. “Reis alleen met de trein als dat noodzakelijk is”. Meer twijfels. Meer spanning.


Ze had het moeilijk gehad gisteravond. En daarom wil ik naar haar toe reizen. Geen direct contact. Niet binnen komen. Een bos rozen aan haar voordeur hangen. Een positief teken. Maar er zitten risico’s aan het reizen met de trein. In deze vreemde tijd.


Zojuist, aan de telefoon, klonk ze al een stuk beter dan gisteravond. Maar ja. Ze maakt een moeilijke tijd door. Al een paar maanden. Een gebaar. Wat positiviteit in haar dagen brengen. Maar hoe weerhoudt tweeënhalve week isolatie zich met een treinreis? Of is dit een overdreven reactie? Maar wat is overdreven in deze tijd?


De ratio voor laten gaan op de gevoelens. Dat lukte gisteravond namelijk ook, tenminste uiteindelijk. Na het lezen van het bericht wilde ik vanuit een directe impuls direct naar haar toe gaan. Dat had uiteindelijk helemaal niet verstandig geweest. En dus lukte het om de impuls te onderdrukken. Het lukte om thuis te blijven.


Maar wat dan wel te doen? Nu? Mijn plan is sinds weken om de risico’s te vermijden. Ik doe geen boodschappen meer, maar laat die iedere week bezorgden. Alle materialen en technische onderdelen die ik nodig heb voor werk worden ook bezorgd. De koerier of de postbedrijf-medewerker zet alles steeds in mijn tuin en kloppen op het raam. Daarna ontsmet ik de doos en dan de inhoud. Ik ben de afgelopen weken niet naar buiten geweest. Ik vermijd alle persoonlijke contacten. Deze regels geven een bepaalde rust. Een rust die ik nodig heb, waar de veranderingen al lastig genoeg zijn. De rust van de relatieve zekerheid. Dus ook nu verstandig blijven. De regels volgen.


Ik loop naar de slaapkamer en kleed mij weer om.


© 2020 by BARKODE